Nagella Kunst (44) woont inmiddels twaalf jaar bij De Passerel. Daarvoor verbleef ze acht jaar op kort verblijf bij Klingmakersdonk. Ze komt oorspronkelijk uit Haïti en haar familie woont verspreid door Nederland. Haar adoptiemoeder woont in de buurt en twee zusjes wonen bij ’s Heeren Loo.

Nagella woont bij De Passerel vanwege chronische pijnklachten. Ze heeft fibromyalgie en had als baby al kinderpolio. De diagnose fibromyalgie kwam pas na een lange zoektocht. ‘Ik heb er dertien jaar voor moeten vechten. Veel ziekenhuis, veel huisarts. Toen ik uiteindelijk bij de juiste arts kwam, wisten ze het eigenlijk meteen.’

Naast haar lichamelijke klachten heeft Nagella een hele lichte verstandelijke beperking. Dat zie je niet direct. ‘Ik kom best sterk over. Mensen denken dan: die redt zich wel. Maar soms gebruiken mensen moeilijke woorden en dan raak ik het kwijt. Dan word ik eigenlijk een beetje overschat.’ In het dagelijks leven redt ze zich grotendeels zelfstandig. Ze heeft alleen hulp nodig bij een paar praktische dingen zoals ADL en beensteunen. ‘Huishouden, koken en administratie… dat doe ik allemaal zelf.’

De cola-affaire
Een paar jaar geleden besloot Nagella haar leefstijl serieus aan te pakken. Samen met een diëtist. ‘We begonnen eigenlijk met één doel: zorgen dat ik niet verder aankwam. Want we wisten waar de valkuil zat. Cola.’ Ze lacht. ‘Ik kon zo een grote fles leegdrinken.’ Inmiddels staat er meestal water met ijsblokjes op tafel. Daarnaast ging ze sporten. Eerst zwemmen, later krachttraining bij fysiofitness. ‘Alles vanuit mijn rolstoel, met een coach die me één-op-één begeleidt. Dat werkt heel goed voor mij.’

Ik kan makkelijker in en uit mijn rolstoel en ik ben niet meer zo snel buiten adem. Het voelt gewoon veel fijner.

Het resultaat kwam sneller dan verwacht. ‘Na drie weken was ik al tien kilo kwijt. Uiteindelijk ben ik dertig kilo afgevallen. Van 105 naar 75 kilo.’ Wat dat verschil maakt, merkt ze elke dag. ‘Ik kan makkelijker in en uit mijn rolstoel en ik ben niet meer zo snel buiten adem. Het voelt gewoon veel fijner.’

Geen dieetpolitie aan tafel
Nagella kookt meestal zelf en eet niet mee op de groep. Haar ritme is anders. ‘Door medicatie eet ik later, soms pas rond tien uur ’s avonds.’ Wat er dan op tafel staat, verschilt per dag. ‘Gisteren pannenkoeken. Vandaag pizza met veel sla.’ Even later zegt ze droog: ‘Ik eet ook sla bij mijn pannenkoek. Dat vinden mensen vaak gek. Ik vind het gewoon lekker.’

Hoe er op de groep wordt gekookt
Op de groep wordt ook samen gekookt. Bewoners en begeleiding maken een menulijst en koken om de beurt. Op dinsdag en zondag kookt de begeleiding, op andere dagen vaak bewoners zelf. ‘Wie kookt, bepaalt meestal wat er op het menu staat,’ vertelt Nagella. Dat levert een heel wisselend menu op. ‘Deze week hadden we bijvoorbeeld broodje shoarma, lasagne en aardappels.’ Veel gerechten worden gemaakt met pakjes of kruidenmixen. ‘Dat is makkelijk en snel. En veel mensen vinden dat lekker.’

Nagella ziet daar ook nog kansen. ‘Er wordt best vaak met aardappels gekookt. Dat kan natuurlijk, maar er is nog veel meer. Risotto of andere wereldgerechten zie je minder. Als iets onbekend is, denken mensen al snel: dat eten we hier niet.’

Tegelijk benadrukt ze dat het vooral een proces is. ‘De begeleiding probeert al veel. Maar uiteindelijk ligt het ook bij bewoners zelf. Stap voor stap kun je dingen veranderen.’

Geuren uit huis nummer weet-ik-veel
De keuken van Nagella zorgt soms voor nieuwsgierige reacties in huis. ‘Laatst zei iemand: het rook zo lekker bij jou. Dat was nasi. Oosters koken vind ik ook leuk.’
Op donderdag kookt ze vaak samen met een buurvrouw. ‘Dat is altijd gezellig. En zij kookt best gevarieerd.’ Volgens Nagella kan het leuk zijn om op de groep nog meer met eten te doen. ‘Misschien eens iemand uitnodigen die iets vertelt over gezond koken. Of een workshop. Of een quiz over eten.’

Minder zout, minder haast
Nagella heeft inmiddels haar eigen kookregels. ‘Gebruik niet te veel zout, want in pakjes zit vaak al genoeg. Groente kun je beter stomen met een beetje water. En kip moet je niet steeds roeren. Gewoon even laten liggen.’ Het zijn eenvoudige tips, maar ze werken volgens haar prima.

‘Eén keer per maand heb ik een soort kloosterdag. Dan geen social media, gewoon rustig thuis.’

De kloosterdag
Naast eten en bewegen is rust voor Nagella minstens zo belangrijk. ‘Ik neem tegenwoordig meer rust. Dat helpt tegen stress.’ Ze heeft daar zelfs een eigen ritueel voor. ‘Eén keer per maand heb ik een soort kloosterdag. Dan geen social media, gewoon rustig thuis.’ Haar favoriete manier om te ontspannen is luisteren. ‘Podcasts en luisterboeken. Vaak spannende verhalen. Moordzaken en zo. Daar val ik mee in slaap.’

Gewoon hulp vragen
Tot slot heeft Nagella een tip voor anderen. ‘Als je merkt dat iets niet lukt, vraag dan hulp. De huisarts bijt niet. En als je een diëtist wilt, durf dat gewoon te vragen.’

En misschien is dat wel de kern van haar verhaal: stap voor stap kijken wat werkt. Soms begint dat met minder cola. Soms met een rondje sporten. En soms gewoon met een pannenkoek. Met sla. Omdat je daar zin in hebt.

> Terug